Επιτέλους Χριστούγεννα!...με ένα παράπονο.

Ήρθαν και φέτος, ακριβώς στην ώρα τους όπως πάντα. Τα παιδάκια χθες είπαν τα κάλαντα από σπίτι σε σπίτι, διαμορφώνοντας μια πολύ χαρούμενη και συνάμα μαγική ατμόσφαιρα συμβάλλοντας στην γιορτή της γέννησης του Χρηστού. Οι δρόμοι παντού στολισμένοι με κάθε λογής στολίδια, σε χριστουγεννιάτικο μοτίβο και οι ήδη ασφυκτικοί δρόμοι τις Αθηνάς, μποτιλιαρισμένοι (κλασσικά) από τους χιλιάδες των ανθρώπων που βγήκαν έξω, είτε για να γιορτάσουν, είτε για να αγοράσουν δωράκια γι αυτούς και τους αγαπημένους τους κ.λπ. Όμως αυτή η μαγεία των ημερών, από χρόνο σε χρόνο τείνει να εκλείψει. Θέλετε η οικονομικές δυσκολίες που πλέον αντιμετωπίζουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι, θέλετε οι «διαφορετικές» αντιλήψεις τις γενιάς μας, το μεγάλο μου παράπονο είναι ότι λίγες οικογένειες, λίγοι άνθρωποι ακόμα τηρούν τα ήθη και τα έθιμα των ημερών αυτών. Κάποτε θυμάμαι τον εαυτό μου, να βγαίνω με τους φίλους μου και με εκατοντάδες αλλά παιδάκια τότε, να γυρνάμε από σπίτι σε σπίτι και να λέμε τα κάλαντα, με τα τρίγωνα μας και τις χριστουγεννιάτικες στολές μας. Όλοι μας δέχονταν στα σπίτια τους, χαρούμενοι και με αίσθημα «τιμής» που τους τραγουδούσαμε τις χαρμόσυνες εκείνες μελωδίες, όμως κάτι τέτοιο γίνετε όλο και πιο σπάνιο χρόνο με τον χρόνο… Η γενιά μας από ότι φαίνεται, έχει μυαλό μόνο για κινητά, playstation, και γυναίκες, και δυστυχώς τείνει να ξεχάσει την σημασία των ημερών αυτών, σε ένα μεγάλο βαθμό… Εξαιρέσεις υπάρχουν πάντα βεβαίως-βεβαίως, αλλά είναι αρκετές για να αναζωπυρώσουν αυτή τη μαγεία;

Κάθε χρόνο λοιπόν, τα Χριστούγεννα είναι μια πολύ σημαντική μέρα/γιορτή, μόνο που φέτος, έχει μια ιδιαίτερη αξία για μένα. Βλέπετε ως –θα βαρεθείτε να το διαβάζετε για 4 μήνες ακόμα- φαντάρος, έμαθα να εκτιμώ κάποια πράγματα στην ζωή μου, με λάβαρο την πλέον χαμένη μου ελευθερία. Έτσι λοιπόν, τώρα που βρίσκομαι σε άδεια, φροντίζω ώστε να περάσω όσο καλυτέρα γίνεται τα φετινά Χριστούγεννα, καθώς και να φορτίσω τις μπαταριές μου ώστε να έχω δύναμη να αντέξω κάτι ολίγων τι άσχημο, που για κάποιους είναι ανόητο, αλλά για μένα παραμένει θλιβερό: Τον αποχαιρετισμό του 2007 και το καλωσόρισμα του 2008, με ένα G3-A3 στο χέρι, κάνοντας την σκοπιά μου… Όπως και να έχει πάντως, εύχομαι σε όλους καλά Χριστούγεννα, με υγεία, ευτυχία και είθε το νέο έτος, να φέρει σε όλους σας ότι επιθυμείτε!